ارتودنسی دنداندندانپزشکی کودکانعمومی

دندان اضافی چیست؟ + علت درآمدن دندان اضافه چیست؟ + آشنایی با ارتودنسی دندان اضافی و انواع دندان های اضافی

ارتودنسی دندان اضافی
121Views

ارتودنسی دندان اضافی به منظور اصلاح دندان هایی انجام می شود که در نتیجه رشد دندان اضافی، منجر به کجی و یا بهم ریختگی دندان های دیگر شده است و می تواند عوارضی ایجاد کند که منجر به درد و تورم شود. افراد به طور کلی دارای 20 دندان شیری هستند که در دوران کودکی رشد می کنند و 32 دندان دائمی برای جایگزینی آنها دارند. برای کسب اطلاعات بیشتر تا انتهای مقاله با ما همراه باشید.


فهرست مطالب


دندان اضافی چیست؟

به طور کلی تعداد دندان های شیری 20 عدد و دندان های دائمی انسان 32عدد می باشند. اما گاهی ممکن است دندان های اضافه تری در دهان رشد کنند. آن دسته از افرادی که بیش از 20 دندان شیری و بیش از 32 دندان دائمی داشته باشند، دچار hyperdontia یا دندان اضافی هستند. البته برای کسب اطلاعات بیشتر میتوانید مقاله ارتودنسی رنگی چیست را بخوانید.

حدود 1% تا 4% جمعیت جهان دچار این عارضه می شوند و در مردان 2 برابر زنان اتفاق می افتد. دندان های اضافی علاوه بر مشکلات ظاهری و زیبایی، سلامت دهان و سایر دندان ها و عملکرد آن ها را نیز به خطر می اندازند. شناسایی، ارزیابی و درمان این اختلال باید در اسرع وقت انجام شود تا از بروز عوارض ناشی از آن پیشگیری شود.

ادنتوم دندان چیست؟

ادنتوم شایع ترین تومور ادنتوژنیک می باشد اما به ندرت در سیستم دندان های شیری مشاهده می گردد. اگر خوش خیم با منشا دندانی است که رشدی آهسته دارد و همچنین اتیولوژی آن ناشناخته می باشد، اما فاکتورهایی مثل ترومای موضعی، عفونت و فاکتورهای ژنتیکی به عنوان عوامل احتمالی مطرح می باشند. ادنتوم موجب اختلالاتی در رویش دندان ها مانند نهفتگی و یا تاخیر در رویش دندان های شیری و ناهنجاری در موقعیت دندان مثل tipping و یا جابجایی دندان های مجاور می گردد.

دندان های اضافی می توانند در سراسر دهان ایجاد شوند که به کمک ارتودنسی دندان اضافی و یا روش های دیگر می توان آن را برطرف کرد. البته برای کسب اطلاعات بیشتر میتوانید مقاله دندان نیش نهفته را بخوانید. دندانپزشک همچنین ممکن است آنها را براساس مکان طبقه بندی کند که به شرح زیر می باشد:

مزیودنس:

مزیودنس وضعیتی است که در آن بین دو دندان پیشین فک بالا دندان اضافه ای رشد می کند. این دندان اضافه ممکن است برای رشد و تراز دندان های دائمی تداخل ایجاد کند و برای این شرایط، درمان فوری ضروری است. دندان اضافه می تواند باعث آسیب به دندان مجاور و همچنین رشد سایر دندان ها شود. بهتر است برای پیشیگری از آسیب بیشتر، این دندان کشیده شود.

تحقیقات منتشر شده توسط مجله دندانپزشکی کودکان، مزیودنس به عنوان دندان اضافی در مرکز خط فک بالا بین دو دندان جلو تعریف می شود. این مطالعه نشان می دهد که مردان دو برابر زنان دچار این حالت می شوند. با این حال، این وضعیت تقریبا نادر است و تقریبا ۱ درصد جمعیت را تحت تاثیر قرار می دهد.

دلیل اصلی ابتلا به این مشکل نامعلوم است. این عارضه می تواند ژنتیکی باشد یا از فعالیت بیش از حد لامینای دندان ها ناشی شود که بافتی است که در مراحل اولیه رشد دندان ها ظاهر می شود. هیمچنین مزیودنس می تواند حاصل تقسیم جوانه یک دندان باشد.

دیستو مولار:

دیستومولار اشاره به یک دندان اضافی دارد که در ردیف پشت دندانهای آسیاب رشد می کند، یعنی دندان های بزرگ و مسطح در پشت دهان که در کودکان این وضعیت کمتر مشاهده می شود و نادر است.

پارامولار:

پارامولار یک هایپردونتیا است که در کنار یکی از دندان های آسیاب رشد می کند و با دندان های دیگر همخوانی ندارد. ذکر این نکته لازم است که معمولاً بیشتر دندان های اضافی، از نوع مزیودنس هستند.

علائم وجود دندان اضافی چیست؟

با دقت به موارد زیر می توان به وجود دندان اضافی پی برد:

  1. طولانی شدن مدت زمان رویش دندان دائمیدر صورتی که فاصله بین افتادن دندان شیری و دندان دائمی بیش از 6 ماه طول بکشد، می توان به وجود دندان اضافی شک کرد، زیرا این دندان می تواند مانع از رویش دندان دائمی گردد.
  2. غیر طبیعی بودن ظاهر دندانغیر طبیعی بودن شکل و اندازه دندان دائمی رشد کرده در دهان کودک، می تواند نشان دهنده اضافی بودن آن باشد.
  3. وجود فاصله بین دندان های جلویکی دیگر از علائم نشان دهنده وجود دندان اضافه، وجود فاصله زیاد بین دندان های جلوی کودک می باشد که می تواند نشان دهد که در کنار ریشه دندان های او، دندان اضافه روییده است.

معرفی انواع شکل دندان های اضافی

اشکال دندان های اضافی عبارتند از:

  • مکمل: مشابه نوع دندانی است که در نزدیکی آن رشد می کند.
  • سل: دندان شکل لوله ای یا بشکه ای دارد.
  • ادنتومای مرکب: دندان از چندین رشد کوچک و مشابه دندان در نزدیکی یکدیگر تشکیل شده است.
  • ادنتومای پیچیده: به جای یک دندان تنها، ناحیه ای از بافت دندان در یک گروه بی نظم رشد می کند.
  • مخروطی یا میخی شکل: دندان در قاعده پهن است و در نزدیکی قسمت فوقانی باریک می شود و  تیز به نظر می رسد.

معرفی روش های درمان دندان اضافی

باقی ماندن هایپردونتیا در کنار سایر دندان ها می تواند سلامت دهان و دندان را به خطر اندازد و عوارضی را به همراه داشته باشد، به همین دلیل توصیه می شود تا با استفاده از روش های زیر این عارضه درمان شود و از بروز عوارض مرتبط با آن پیشگیری نمود:

  1. کشیدن دندانکشیدن دندان اضافه به محل قرار گیری آن بستگی دارد. در صورتی که این دندان ها در قسمت جلوی دهان قرار داشته باشند و علاوه بر آن ها دندان های اصلی نیز موجود باشند، می توان دندان اضافه را کشید، اما در برخی موارد ممکن است دندان در بخش عقبی دهان رشد کرده باشد و در صورتی که فرد دندان اصلی خود را کشیده باشد و یا به هر دلیل دیگری از دست داده باشد، می توان دندان اضافی را جایگزین آن نمود. بنابراین کشیدن دندان اضافه به محل قرار گیری آن، سالم بودن و همچنین تعداد دندان های موجود در دهان بیمار بستگی دارد.
  2. ارتودنسییکی از درمان هایی که برای برطرف کردن شلوغی دندان ها و قرار گرفتن آن ها در محل صحیح خود انجام می شود، استفاده از ارتودنسی می باشد. برای انجام ارتودنسی ابتدا تصاویر رادیوگرافی تهیه می شوند تا با استفاده از آن ها، موقعیت قرارگیری دندان ها و همچنین ریشه های دندانی نسبت به یکدیگر مشخص گردند. گاهی ممکن است بیمار دندان از دست رفته داشته باشد که در این صورت می توان دندان اضافی را با استفاده از ارتودنسی، جایگزین آن نمود. اما پیش از آن باید سالم بودن دندان و ریشه آن مورد بررسی قرار بگیرد.

نقش ارتودنتیست در پیشگیری از بروز دندان اضافی چیست؟

یکی از عللی که می تواند موجب بروز دندان های دائمی در کودکان شود، ژنتیک می باشد. این دندان ها ممکن است هنگام کامل شدن مجموعه دندان ها رشد کنند و والدین متوجه وجود آن ها نشوند. گاهی ممکن است از یک جوانه دندان، دو دندان رشد کنند که یکی از آن ها دندان غیرضروری و اضافه باشد.

به همین دلیل توصیه می شود که والدین کودک خود را در سن 7 سالگی نزد متخصص ارتودنسی ببرند تا در صورت وجود این دندان ها و یا سایر مشکلات دیگر، به موقع شناسایی شوند و اقدامات درمانی لازم پیش از بروز عوارض و مشکلات جدی تر انجام شوند. البته برای کسب اطلاعات بیشتر میتوانید مقاله درباره ارتودنسی متحرک را بخوانید.

چه موقع برای ارتودنسی دندان اضافی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر شخصی متوجه دندان های اضافی شود، به ویژه دندان هایی که با دندان های اطراف همخوانی ندارد، باید به دندانپزشک مراجعه کند. به طور کلی در مورد هر گونه تورم یا درد در دهان با دندانپزشک مشورت کنید تا اگر نیاز شد ارتودنسی دندان اضافه انجام شود. اگر متوجه شدید که دندان های دائمی کودک دیر رشد می کنند یا شکاف های زیادی بین دندان های دائمی وجود دارد؛ بخصوص دندان های جلو باید با دندانپزشک مشورت کنید.

یک دندانپزشک ممکن است در طی یک معاینه منظم یا اشعه ایکس هایپردونتیا را تشخیص دهد. طبق نتایج بدست آمده از برخی تحقیقات، تشخیص زودهنگام دندان های اضافی، منجر به چشم انداز بهتر افراد مبتلا به هایپرودنتیسی می شود.

یک دندانپزشک ممکن است بتواند این مسئله را در کودکان 2 ساله تشخیص دهد. با برداشتن هایپردونتیا، هرگونه ناراحتی معمولاً از بین می رود. اگر دندان های اطراف کج باشند یا به طریقی دیگر تحت تأثیر قرار گرفته باشند، با انجام کارهای مربوطه و ارتودنسی دندان اضافی می توان این مشکلات را برطرف کرد.

عوارض داشتن دندان اضافه چیست؟

از عوارض این اختلال می توان به موارد زیر اشاره کرد:

1. تاثیر نامطلوب بر ظاهر دندان ها

اولین موضوعی که با وجود دندان های اضافی مورد توجه قرار می گیرد، تاثیر نامطلوب آن ها بر ظاهر دندان ها و لبخند افراد می باشد که اعتماد به نفس آن ها را نیز تحت تاثیر قرار می دهد.

2. رشد کیست

در صورتی که درمان به موقع صورت نگیرد، می تواند با عوارضی مانند رشد کیست ها همراه باشند.

3. پوسیدگی دندان های دائمی

وجود دندان های اضافی و ازدحام دندان ها، باعث می شود تا فرد نتواند به درستی نکات بهداشتی دهان و دندان را رعایت کند و امکان تمیز کزدن اصولی دندان ها وجود نداشته باشد، به همین دلیل این امر می تواند موجب پوسیدگی دندان های دائمی شود.

4. آسیب به ریشه دندان دائمی

نزدیک بودن زیاد ریشه هایپردونتیا به دندان دائمی می تواند موجب آسیب به ریشه دندان دائمی گردد.

5. پیشگیری از رشد دندان های دائمی

رشد دندان های اضافه می تواند باعث پیشگیری از رشد دندان های دائمی شده و یا موجب تاخیر در رشد آن ها شوند و همچنین باعث متراکم شدن دندان ها در لثه می گردند.

6. نامرتبی سایر دندان ها

یکی دیگر از عوارض وجود دندان های اضافی، نامرتب، شلوغ و کج شدن دندان ها می باشد که می تواند عوارضی مانند پوسیدگی دندان ها و بیماری های لثه را به همراه داشته باشد.

7. سایر اختلالات

از دیگر اختلالات مربوط به این عارضه می توان به مواردی مانند مشکلات گفتاری و اختلال در جویدن غذا اشاره نمود.

سخن پایانی

شما در این مقاله با دندان اضافی آشنا شدید. همچنین از ارتودنسی هایپردونتیا آگاه شدید. اگر سوال یا نظری دارید آن را در کامنت مطرح کنید تا در اسرع وقت توسط ما جواب داده شود.

سوالات متداول

دندان های اضافی بیشتر در کدام فک مشاهده می شوند؟

این دندان ها در هر دو فک رشد می کنند، اما به طور معمول در فک بالا بیشتر از فک پایین رشد می کنند.

آیا ممکن است دندان اضافی موجب تاخیر در رویش دندان دائمی شود؟

بله. در صورتی که تا 6 ماه پس از افتادن دندان شیری، دندان دائمی رشد نکند، احتمال رویش دندان اضافی وجود خواهد داشت. در این صورت توصیه می شود تا کودک خود را نزد دندانپزشک ببرید تا علت این اتفاق و یا وجود دندان دائمی شناسایی شود.

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ

خروج از نسخه موبایل